Skinner


 * Skinner **

//Biografie// Burrhus Frederic Skinner, geboren op 20 maart 1904 te Susquehanna en overleden op 18 augustus 1990 te  Cambridge (Massachusetts) was een bekende Amerikaanse psycholoog. Skinner heeft na de middelbare school gestudeerd aan het Hamilton College in New York waar hij in 1926 een graad voor de Engelse literatuur haalde. Dit deed hij omdat hij graag schrijver wilde worden. Toen hij er achter kwam dat hij niet genoeg talent had om schrijver te worden is hij in 1928 psychologie gaan studeren aan Harvard waar hij in 1931 promoveerde en meerdere jaren als onderzoeker gewerkt heeft. In 1938 publiceerde Skinner zijn eerste wetenschappelijke boek. Na vele jaren als onderzoeker kreeg Skinner een baan als professor aan de Universiteit van Harvard. Deze baan heeft hij de rest van zijn carrière gehad. Hij is bekend geworden door de theorie van het radicaal behaviorisme, een stroming binnen de pscyhologie. Hij was de grondlegger van deze theorie. Over deze stroming heeft Skinner tevens een boek geschreven. Dit boek heet in het Nederlands dan ook Behaviorisme. Een grote inspiratiebron voor Skinner was een andere Amerikaanse psycholoog genaamd John Watson. Deze heeft ook onderzoek gedaan naar het behaviorisme. Deze psycholoog deed echter onderzoek naar een andere vorm van het behaviorisme.  //Gedachten en// //theorieën// //van Skinner// Skinner is vooral bekend door zijn onderzoek naar de operante conditionering. Bij dit onderzoek wordt gekeken of een organisme in een bepaalde verband leert tussen een situatie, zijn reactie en de gevolgen van deze reactie. Skinner heeft dit onderzocht door gebruik te maken door de, door hem ontworpen, Skinnerbox. De Skinnerbox is een doos waar verschillende knoppen in zitten. Je plaats een dier in de doos, zoals een rat of een duif. Als dit dier lang in de doos zit zal het uit zich zelf op een hendeltje drukken. Als het dier op het hendeltje drukt wordt zijn gedrag beloond met wat voedsel. In het begin zal het dier dus heel af en toe op het hendeltje drukken, maar als hij door heeft dat hij beloond wordt als hij op het hendeltje drukt zal hij zijn gedrag herhalen. De frequentie waarmee hij een op het hendeltje drukt neemt dus toe. Aan de hand van dit onderzoek heeft hij de theorie van de operante conditionering opgesteld. Hij heeft hiermee aangetoond dat je dieren sleutelprikkels aan kunt leren zonder ze uit te lokken. Je lokt de rat in de Skinnerbox namelijk niet uit op het boompje te drukken de eerste keer. Hij doet dit toevallig en leert dan dat hij te eten krijgt waardoor hij het vaker gaat doen. Dit is precies wat operante conditionering inhoud. Een dier leert namelijk een nieuwe sleutelprikkel die zijn gedrag in de toekomst beinvloed. Deze theorie kun je nog dagelijks terug vinden in de klas. Een leraar leert leerlingen namelijk dingen. De leraar moet er ook voor zorgen dat hij zijn klas onder controle houdt. Zo weet een leerlingen dat hij als hij in een bepaalde situatie iets doet wat hij niet mag dat hij gestraft of beloond wordt. De leerling is zich dus bewust van de situatie, de actie die hij uitvoert en de gevolgen die hierbij horen en zal dit hierdoor in de toekomst juist wel of niet doen.

//Stroming// Skinner is te plaatsen binnen de stroming behaviorisme. Skinner heeft alleen onderzocht wat de sleutelprikkel voor een organisme is en wat hij hierdoor gaat doen, welk effect deze prikkel heeft op het waarneembaar gedrag van het organisme in de toekomst. Bij zijn onderzoeken laat Skinner het brein dus buiten beschouwing. Hij kijkt niet wat er in het hoofd van het organisme om gaat als het een prikkel waarneemt of als hij hierop reageert. Deze manier van onderzoeken sluit precies aan bij het behaviorisme.

//Kritiek// Skinners theorie zijn meerdere malen tegengesproken. Skinner gebruikte in bijna al zijn onderzoeken namelijk dieren. Andere psychologen waren het hier niet mee eens. Zij vonden namelijk dat hij zo de indruk wekte dat mens en dier het zelfde zijn. Ondanks dat Skinner helemaal niet van mening was dat mens en dier het zelfde waren. Hij maakte echter wel gebruik van de theorie dat het gedrag van eenvoudige organismen (zoals ratten en muizen) makkelijker te bestuderen is. Dit kritiek werd tevens geleverd omdat de laboratorium-situatie zodanig is ingericht dat de condities waaronder het gedrag voorkomt beheersbaar kan worden gemaakt. Ook wordt behavioristen verweten dat ze geen aandacht hebben voor genetische aanleg. Erfelijke eigenschappen zouden buiten beschouwing gelaten worden.

Literatuur: B.F. Skinner (1979), Behaviorisme,Van Loghu. Slaterus bv, Deventer [] [] [] [] []